نقطه عطف

بالاخره بعد از کنکاش فراوان و تحقیقات گسترده تصمیم به مهاجرت از بلاگفا به وردپرس گرفتم. یعنی اینکه از این به بعد مطالب بنده را در وبلاگی که آدرسش در زیر است جستجو کنید. از دوستان و سرورانی که لطف نموده اند وبلاگ مرا در پیوندهای خود قرار داده اند، استدعا دارم آدرس جدید را جایگزین آدرس قبل نمایند.

وبلاگ بنده در وردپرس

دلایل زیادی در این امر دخیل بوده اند. ولی دلیل اصلی آن، سیستم مدیریت وبلاگ پیشرفته ایست که در وردپرس در دسترس شما قرار می گیرد.  و البته فضای 3GB آن و امکانات فوق العاده اش را نباید نادیده گرفت. این مثل حلوای تن تنانی است که تا نخوری ندانی!

یادش بخیر پارسال این موقع ها دیگه به نهایت خستگی و کوفتگی رسیده بودیم. یک ماه بود که تمام انرژی مون رو گذاشته بودیم برای تدارک و آماده سازی نمایشگاهی که به اسم جلوه های ایثار و مقاومت معرفی شد. انصافا هم چیز خوبی از آب دراومد و ارزشش رو داشت. چند روزیه که می خوام از خاطرات اون ایام بنویسم اما خاطرات اون روزها در نوشته ها نمی گنجند. من این پست رو فقط و فقط واسه دل خودم می نویسم چون تنها کسانی صدای من رو می شنوند که تو اون حال و هوا کار می کردند.

به نام خدا.

خدایی که ما را آفرید برای پرستیدنش.

خدایی که بنی آدم را کرامت بخشید.

خدایی که ارحم الراحمین است.

ولی ........

من بی معرفت ...........

گاهی به سویش می روم و مسرور که خدایی شدم!

ولی در آنی ، چنان از او دور می شوم که خودم شرمنده می شوم.

باز به سویش می روم.

و باز هم ..............

دلم را به این خوش کرده ام که او ارحم الراحمین است.

اما خودم بهتر می دانم کار من تنها شده سوء استفاده از بخشایش هایش.

نمی دانم، شاید به خیالم توبه می کنم، شاید فکر می کنم او مرا می بخشد.

اما نشانی باید بود.

روزی مرا در خانه اش برد و من فکر می کردم سیمم وصل شده.

اما باز هم او را گم کردم.

دوباره مرا فرا خواند.

و من دوباره از او دور شدم.

در جایی خواندم که خدا گاهی بندگانش را برای اتمام حجت به درگاهش می برد.

نکند حجت بر من تمام شده و من ..........

خدایا نمی دانم ، تو خود گفتی صد بار اگر توبه شکستی باز آی.

او گفته که در ماه رمضان شیاطین در غل و زنجیرند ولی

ما انگار گنه کار حرفه ای شده ایم. بدون لیدر عمل می کنیم.

خدایا چه باید جوابت بدهم، خودم هم نمی دانم.

نمی دانم کجای آستانت قرار دارم.

در دعای افتتاح، خودم می خوانم :

و فی جهنم فلا تغلنا و فی عذابک و هوانک فلا تبتلنا و من الزقوم و الضریع فلا تطعمنا.......

و در دوزخ ما را در بند مکن و در عذاب و خواریت ما را گرفتار مکن و از قوم جهنم و ضریع طعام ما قرار نده .......

ولی فکر می کنم راست راست جلویت می ایستم و دروغ می گویم

تو که منزهی از اینکه مرا بی جهت عذاب دهی

منم که اعمالم سزاوار عذاب شدن می سازدم.

و آنچه روزنه امید من است حدیث: گناهی که بخشیده نمی شود یأس از رحمت خداست.

وقتی مرده را در قبر می گذارند، تلقین را که میخوانند، دوست داری اصلا نمیری:

ان الموت حق و سوال منکر و نکیر فی القبر حق و البعث حق و النشور حق و الصراط حق و المیزان حق و التطائر الکتاب حق و الجنة حق و النار حق و ان الساعة اتیة لا ریب فیها و ان الله یبعث من فی القبور

زیاد این جملات را شنیده ام اما یک بار بیشتر برای خودم نمی خوانند و آن روزی است که دیگر دستم از همه جا کوتاه است و اگر خدایم نیامرزیده باشد، روز جزا رسوای عالمیان خواهم شد.

خدایا خجالت می کشم از اینکه بار دیگر از تو طلب مغفرت نمایم.

خدایا می ترسم تو مرا ببخشی و من بار دیگر از تو دور شوم.

خدایا من اگر سخن هم نگویم تو که از درونم خبر داری!

خدایا کمکم کن با پای جان به درگاهت برگردم که تو ارحم الراحمینی.

...............................

وقتی نیم نگاهی به خودم و پرونده اعمالم می اندازم، به کرده های زشت و ناکرده های زیبا، آنگاه که یادم می آید هفته ای دوبار پرونده اعمالم را امام زمانم نگاه می کند و او به زوایای زندگیم واقف است، هم خجالت می کشم از اینکه برای من گنه کار برای آمدنش دعا می کنم و هم دلم می خواهد آب شوم و در زمین فرو روم.

سالها پیش کتاب منازل الاخره را می خواندم. هر یک جمله اش را که می خوانی مو به بدنت سیخ می شود اما چه می شود که در گذر زمان روح پاکم را با گناهانم لکه دار می کنم . فکر می کنم آدم بی معرفتی هستم.

ولی باز با خودم می گویم : حر برگشت و شهید شد، رسول ترک برگشت ، پس خدا آنقدر مهربان است که باز هم مرا بپذیرد.

خدایا در این ایام مبارک، در این شبهای پر برکت خودت گوشم را بگیر و سر راهت بیار. کمکم کن که اینقدر منافقانه در مقابلت به تو دروغ نگویم. من با این بدن ضعیف و ناتوان تاب شنیدن عذابهای به حق تو را ندارم آن وقت چگونه زیر بار عقوبت گناهانم تاب بیاورم؟

خدایا اینها که گفتم یا حق الله بود یا حق النفس. حق الناس را چه کنم؟

سال تحصیلی 87-88 مثل هر سال تحصیلی دیگری که انتخابات ریاست جمهوری را پیش رو دارد، بر طبق پیش بینی ها، رصد تحرکات این ایام و تجربه های گذشته آبستن حوادث و رویدادهای منحصر به فردی خواهد بود. آنچه در این میان مهم می‏نماید نوع جهت گیری تشکل های دانشجویی و رویارویی جنبش دانشجویی با این مقوله است که آن را می توان از تحرکات، جستجو کرد. من در این مقال برآنم تا بطور خاص پاسخی به مقاله رضا عرب با عنوان « اقتراحی در باب آینده؛ جنبش دانشجویی در سال آتی» بنگارم. نویسنده این مقاله در اندک بخشهایی سخنانی منصفانه را بیان می کند اما کلیت مقاله و نوع سخن نیازمند تذکراتی مهم است.

تیرماه 84 و انتخابات نهم ریاست جمهوری یکی از نقاط عطف تاریخی نظام جمهوری اسلامی بود. از این رو که بر خلاف غالب نظرسنجی ها (و تمام نظرسازی ها!) و حمایت احزاب و گروهها و دسته ها و طیف های مختلف و ایضا شعارهای زیبا و میلیاردها تومان تبلیغات و انواع کت و شلوار ان میلیونی و عبای خوشگل و فیگورهای فریبنده و «برای جلوگیری از روی کار آمدن ...» ها و ... فردی از سوی ملت به پاستور راه یافت که هیچ یاور حزبی نداشت تا همچون گذشتگان وام دار عده ای خاص باشد. آنچه زبان مدعیان اصلاحات و آزادی را بسته این است که خود مجری این انتخابات بوده اند و شائبه ی عدم سلامت انتخابات را نمی توانند وارد آورند. ولی چگونه منتصب «حاکمیت بودن» احمدی نژاد را فریاد می کنند و به چه رویی تف سربالا می اندازند، الله اعلم!

و امروز سه سال از عمر این دولت می گذرد. در این سه سال نسبت بین دولت و دانشجویان مثل دولت اصلاحات فرمانده و سربازگونه نبوده که اگر چنین بود عده قلیلی که خود را جنبش دانشجویی می خوانند، عکس منتخب ملت را جلو دیدگانش در دانشگاه به آتش نمی کشیدند، او را به پوپولیست بودن متهم نمی کردند، برخورد متدبرانه در دانشگاه کلمبیا و امثالهم را کوچک نمی کردند و همچون کاخ سفید نشینان پا بر خواست ملت ایران نمی گذاشتند.

اینان پا را فراتر نهاده، مقدسات را زیر سوال بردند، اصول انقلاب اسلامی را منکر شدند ولی انتظار دارند در پیشگاه ملت عزیز و محترم شمرده شوند. طبیعی است کسی که قوانین را زیر پا می گذارد و از حدود و مرزها می گذرد مورد بازخواست قرار می گیرد. مسلم است کسی که پول ملت را علیه ملت می خواهد استفاده کند محروم از تحصیل می شود. اما شالوده شکنان منع نشدند و هر روز طرحی نو درانداختند. اگر دغدغه آنان پیشرفت و تعالی ملت و جمهوری اسلامی بود که این شعارها از گلوهای ایشان و این چنین مقاله ها از قلمهایشان بیرون نمی آمد و پس از اندک زمانی سر از کاخ سفید و مجلس سنای آمریکا درنمی آوردند! جالب اینجاست هر چه بخواهند می کنند، هر کلامی می گویند، دست آخر می گویند وا آزادیا!

جریان واقعی تحول خواه دانشجویی نه در تنگنای تحدیدها کم آورد و نه بر سر سفره دولت نشست بلکه مانند یک جریان انقلابی اصیل راه پیشرفت و تعالی انقلاب اسلامی را در پیش گرفت و تحقق آرمانهای نظام جمهوری اسلامی را در هیاهوی پوچ عده ای متوقف نساخت.

و من هم بر این عقیده هستم که در روزهای دشوار حتما مردان جوان آبدیده ای ساخته شده اند. زیرا که برای ما همواره زمانه، روزگار دشوار بوده. چه در دوره اصلاحات و چه در دوره اصولگرایان!

جنبش دانشجویی که نوک پیکان حرکتش را با امام و انقلاب همسو کرده، همواره برای ساختن ایرانی آباد و سربلند گام برمی دارد. نه سکوت می کند، نه روزمرگی پیشه می کند، نه ساختارها را می شکند، نه مغلوب احساسات می شود، نه سر به تو می برد، نه از جریانات و گروهها و افراد تأثیر می پذیرد و نه پیاده نظام احزاب و فرزندی برای پدرخواندگان می گردد.

جنبش دانشجویی اخلاق را زیر پا له نمی کند، مرزهای عقیدتی را رد نمی کند و علیه آرمانهای اصیل خود به پا نمی خیزد.

 دانشجوی آرمانخواه برای زنده نگه داشتن انقلاب کتک از هم دانشگاهی می خورد، ناسزا می شنود اما راه تعقل و تدبر را در پیش می گیرد و سعه صدر از خود به خرج می دهد و هیچگاه متوقف و «تعطیل» نمی شود.

خیلی وقت بود می خواستم درباره این وسیله نقلیه جالب که همزمان ویژگی های چند وسیله نقلیه مثل موتورسیکلت، اسنوموبیل و موتورسیکلت ۴چرخ (ATV) رو داره و می تونه تو محیط های مختلف به خوبی کارایی خودش رو نشون بده. قیافه عجیبی داره ولی به نظر من در نوع خودش جالبه.

البته این وسیله فرقهای اساسی با موتورسیکلت داره که به چندتا از اونا اشاره می کنم:

به جای چرخ از شنی استفاده شده
دستگیره های جلو آن بر خلاف فرمان موتورسیکلت تنها محل هایی برای حفظ تعادل راکب هستند
عمل دور زدن توسط هر دو قسمت جلو و عقب توأمان انجام می شود.

جنس شنی به کار رفته در اون از نوعی لاستیک است که از ردیف قرار گرفتن ۷۷ تکه آن یک شنی کامل بدست می آید. هنگامی که وسیله بخواهد دور بزند همانطور که در بالا می بینید هر دو قسمت آن می چرخند. در این هنگام شنی دچار مشکل شده و تمایل به در رفتن از جای خود را دارد. برای جلوگیری از این کار چهار چرخ راهنما در وسط و چهار چرخ راهنمای دیگر در عقب آن نصب شده که این عیب رو هم مرتفع می کند.

مشخصات:
موتور: ۶۰ اسب بخار قدرت، ۵۰۰ سی سی حجم، مایع خنک، تک سیلندر
ابعاد: ۹۰ اینچ طول، ۳۵ اینچ عرض، ۴۰ اینچ ارتفاع
وزن: ۴۵۰ تا ۶۵۰ پوند
حداکثر سرعت: ۷۵ تا ۸۰ مایل بر ساعت
ظرفیت: دو نفر

توضیحات تکمیلی

ولی این رو می دونم که انتخاب کردان برای تصدی وزارت کشور از سوی رییس جمهور به میزان قابل توجهی بو می ده!

آخه آقای احمدی نژاد این همه وقت تلف کردی بعد از پورمحمدی، حکم حکومتی رو هم سوزوندی که کردان بشه وزیر کشور؟ من و خیلی ها که برق از سرمان پرید (البته نه در دوره های دو ساعته آن هم به صورت زمان بندی شده!)

خدایا خدایا تا انقلاب مهدی از نهضت خمینی محافظت بفرما
که دیگه کار داره منگولتینا میشه!